Elektirik yoktu, şiir yazdım halen yoktu bende fotoshopba daldım, can sıkıntısının eseri....
ruhumda uçuşan onlarca kelebeği elimdeki sapanla tek tek vuruyormuşum gibi geliyor bazen. eskiden içmekten içimdeki soğukkanlı katille karşılaşmaktan korkardım, şimdi ise kurbanı görmekten korkuyorum. kelimeler yanıyor içimde
... Üzülmeyi bende istemem herkes gibi ama üzülmektende alıkoyamam kendimi... Sahiplenmesini bilmeyene çok söyleyecek sözüm vardır ya, söylüyemem... İki metre kefenle gireceğim mezara aynı toprak örtecek üstümüzü ondandır... Hesabını yarada ver...
keşke hiç büyümemiş olsaydık. söyleyebileceğimiz en büyük yalan oyuncaklarımız hakkında olsaydı, rahatça ağlayabilseydik... keşke herşeyin farkına varacak yaşa gelmeseydik. yemeğini yemezsen arkandan ağlar yalanına inanabilseydik hala yatcaz kalkcaz denildiğinde sabırla bekleyebilseydik gelecek olanı... keşke düşünmek zorunda kalacağımız yaşlara erişmiş olmasaydık kafamızı kurcalayan tek şeyin ...
Oyunlar oynardık, çimlere basma kaygılarımız yokken. düşler, ufkumuzu genişletecek, geleceği şekillendirecek hayaller kurardık. Düşünce suçu yoktu, hakim ceza indirimi yapamazdı daha Mahallede gammazcı çocuklar vardı ama ceza ehliyetimiz yoktu henüz. Korku, şiddet masalları dinler okurduk Gece kararınca canlanırdı hikaye; Gücünü konuştururduk hayallerin, ertesi güne yarıştırırdık korkuları… Oyunlar dedik ...
Son Yorumlar
