nefertiti

keşke hiç büyümemiş olsaydık.
söyleyebileceğimiz en büyük yalan oyuncaklarımız hakkında olsaydı,
rahatça ağlayabilseydik...

keşke herşeyin farkına varacak yaşa gelmeseydik.
yemeğini yemezsen arkandan ağlar yalanına inanabilseydik hala
yatcaz kalkcaz denildiğinde sabırla bekleyebilseydik gelecek olanı...

keşke düşünmek zorunda kalacağımız yaşlara erişmiş olmasaydık
kafamızı kurcalayan tek şeyin elimizdeki beş parçalık puzzle olduğu çocukluğa geri dönebilseydik
ağlatanın sadece annemizin verdiği cezalar olduğu o geçmiş zamanlara...

büyümek dedikleri şeyi anladım sanırım. ne demek olduğunu öğrendim, nasıl bir şey olduğuna şahidim.
olgunlaşmanın insanın elinde olmadığını, gerçekten hayatın olgunlaştırdığını öğrendim.
35ime girmiyorum, 42. yaş günüm değil, hayır 50 olmadım henüz ama olmuş kadar oldum.