Bu yazıyı çok daha önce yazmalıydım ama kısmet bu akşamaymış. Tamamen unutmuştum bu haberi okuyana dek ve aslında konu benzer her ne kadar hayaller farklı olsa da hikaye tanıdık;

https://onedio.com/haber/bir-vazgecm...-rosie--719239


Uzun yıllar sonra hayallerimin önündeki asıl engelin bedenimdeki engeller değilde beynimdeki engel olduğunu farkettiğim günden beri bu konuyu düşünüyorum. Gerçekten yapmak istediğim şeyler nelerdi? nelerden vazgeçtim ve vazgeçmeli miydim?

Hayaller vardır ve bunlardan bazıları öylesine güzeldir ki her ne kadar imkansız olduğunu bilirsin yada imkansız olduğu kadar mı güzeldir bilemezsin ama onlar hep bıraktığın yerde dururlar. Sen onları terketsen bile onlar senin içinde saklanır, bekler belki yıllar sonra hatırlarsın diye.. Gün gelir, bilinçaltına attığın hayallerini içindeki çocuk hatırlatır bir gün Haydi..şimdi..bugün!

Gerçekten ama gerçekten çok istersen bir şeyi olmamasına imkan yoktur ama önce çok istemen gerekir. Öyle çok ki vazgeçemeyecek kadar çok, istemekten ve dilemekten, her gece dua etmekten bıkmayacak kadar çok istemek. Günlerce, aylarca ve çoğu zaman yıllarca unutmadan hayalini kurmak..

Hayallerimi sıraya dizdim beynimden gizlice bir tek yüreğim şahit bir de yaradanım. Bugünlerde en çok en mümkün olandan başlayarak tamamlamak istiyorum ama bir tanesi var ki belki de yeryüzündeki en güzel hayal ama bir arkadaşımın dediği aklıma takılmasa daha iyi olacak olsun inadım inat ya olursa? ya olmazsa diye hayal kurmaktan vazgeçer mi hiç insan???