KATILIM KOŞULLARI;

1. Yarışma, amatör, profesyonel her yaştan, tüm şizofreni hastalarına açıktır.

2. Öykü konusu serbest olup, her katılımcı en fazla iki öyküyle yarışmaya katılabilir. Eserler, ödül alsın ya da almasın iade edilmeyecektir.

3. Yarışmaya katılacak eserlerin daha önce basılı olarak yayınlanmamış olması ve dijital ortamda hâlihazırda yayınlanmıyor olması şartları aranır. Eserlerin bu kurala uymadığı tespit edilirse yarışma dışı bırakılacaktır.

4. Başvurular Şizofreni Dernekleri Federasyonuna bağlı tüm derneklerden ya da direk federasyonun kendisine şahsen yapılabileceği gibi internet üzerinden de yapılabilecektir. Öyküler makul uzunlukta bilgisayarda yazılıp, elden teslim edilebilir ya da elektronik mektup yoluyla yarisma@gerceklermaskelenmesin.com adresine gönderilecektir.

5. Yarışmacılar, kısa özgeçmişlerini yazdıkları mektuplarına, yarışmaya katılacak olan öykülerini MS Word dokümanı olarak hazırlayarak ekleyeceklerdir (hastalık tanısı nerede ve hangi hekim tarafından konulmuştur, ne gibi tedavi süreci yaşanmıştır.. vs bilgiler eklenmelidir)

6. Yazarlar, yarışmaya katılan yapıtlarının ödül kazansın ya da kazanmasın, yayınlanmaya değer bulunması halinde, ek bir telif hakkı iznine gerek kalmadan yayınlanmasını kabul etmiş sayılırlar.

7. Son Katılım Tarihi; 28 Şubat 2011

Yarışmada Değerlendirmeye Alınmayacak Olan Öyküler;

• Yazar olarak altında imzası bulunan kişiye ait olmayan, bir başkası tarafından yazıldığı halde kısmen veya tamamen kopyalanıp yarışmaya gönderilen öyküler,

• Bir öykünün kısmen veya tamamen kopya olduğunun anlaşılması durumunda, gerçek yazara bilgi verilir ve yasal takip yapmak istemesi durumunda kopyalayana ait her türlü bilgi kendisine iletilir,

• Telif hakları tamamen bir başkasına veya bir kuruluşa devredilmiş olan öyküler,

• Yarışmaya gönderilecek olan öykülerin telif haklarının tamamıyla başvuran yazara ait olması gerekmektedir,

ÖDÜL;

Birincilik ödülü; 2.500 TL

İkincilik ödülü; 1.500 TL

Üçüncülük ödülü; 1.000 TL

*İlk 10’a giren öyküler bir kitapta toplanacaktır.







JİLET GİBİ BİR SÖZCÜK;

ŞİZOFRENİ;

Toplum şizofreniye ilişkin yalan yanlış fikirler ve olumsuz önyargılarla dolu..

Birçok insan şizofreninin tedavisi olmayan bir hastalık olduğuna inanır, oysa şizofreni tedavi edilebilir bir hastalıktır.

Birçok insan şizofreni hastalarının asla iyileşmeyeceğine inanır, oysa şizofreni hastaları iyileşebilir.

Birçok insan şizofreni hastalarının cinayet işleyen, saldırgan, zarar verici insanlar olduğuna inanır. Oysa onlar naif, kırılgan kişilerdir.

Hastalığın en şiddetli olduğu dönemde böyle bir olasılık olsa bile, bunun oranı % 10’dur ve bu oran tedavi ile daha da azalır (Planlanarak gerçekleştirilen cinayetlerin tamamına yakınının “akıllılar” tarafından işlendiğini biliyor muydunuz?)

Birçok insan şizofreni hastalarının iş yapamayacağına, hiçbir zaman çalışamayacağına, şizofreni hastalarının tembel ve güvenilmez kişiler olduğuna inanır, oysa olanak yaratılırsa yeteneği ölçüsünde her biri üretken olabilir.

Birçok insan şizofreni hastalarının her zaman saçmalayarak konuşan ve ne dediği anlaşılmaz kişiler olduğuna, ne zaman ne yapacakları belli olmayan kişiler olduğu inanır, oysa bu durum sadece hastalığın aktif olduğu belirli dönemlerde olur, bunun dışında ise bir şizofreni hastasından öğreneceğimiz pek çok şey vardır.

Şizofreninin başarılı tedavisinin ve hastanın yeniden topluma kazandırılmasının önündeki en önemli engellerden birisi olumsuz önyargılar ve damgalamadır.

Aslında burada bir kısır döngü söz konusu olmaktadır.

Damgalama, tedavi olanaklarından yeterince yararlanmayı olumsuz etkilerken, yetersiz tedavi ve hastalığın gidişinin kötü olması da damgalamayı körüklemektedir.

Toplum içinde herhangi bir nedenle damgalanmak ve olumsuz önyargılara maruz kalmak, stres dolu bir yaşam deneyimi anlamına gelir.

Damgalanmış insanlar, önemsiz ve değersiz bir toplumsal kimliğe bürünürler.

Bu değersizlik durumu ve bunu izleyen sonuçlar, damgalanmış insanları şiddetli ve süreğen diğer stres etkenlerinin baskısı altında bırakır.

Damgalanan kişi önyargı veya ayrımcılığın hedefi durumundadır.

Damgalanmış bir grubun üyelerinin alay edilme, dışlanma, ayrımcılık ve şiddet gibi durumları damgalanmamış insanlara göre daha fazla yaşadıkları konusunda somut kanıtlar vardır. Bu nedenle, damga kişinin benliğine yöneltilen tehditlerin yoğunluğunu ve sıklığını arttırmaktadır.

Damganın ikinci ana özelliği, kişinin toplumsal kimliğindeki değersizliğin farkında olmasıdır. Damgalanmış bireyler, diğer insanların kendilerine değer vermediklerinin, saygı göstermediklerinin, onlar tarafından beğenilmediklerinin farkındadır.

Böyle bir durum damgalanmış bireyin benlik saygısına ciddi bir tehdittir. Damgalanmanın başka bir anahtar özelliği diğer insanların bir bireyin toplumsal kimliği hakkında olumsuz ve kalıplaşmış fikirler yürüttüğü gerçeğidir.

Damgalanmış insanlar, onlara inanmıyorlar olsalar bile, bu kalıplaşmış görüşler tarafından sıklıkla tehdit edilmektedirler.

Bir bireyin, önyargılı bir tutumla muamele görüp görmediği konusunda yaşardığı belirsizlik damgalanmanın önemli bir özelliğidir.

Damgalanmamış insanlar, damgalanmış insanlara karşı besledikleri, gerçek tutumlarını genellikle gizlemeye çalışırlar.

Bunun sonucu olarak, damgalanmamış bireylerin damgalanmış bireylere karşı gösterdiği davranışlar, onların gerçek tutumlarının doğru bir göstergesi değildir.

Damgalanmış insanlar için yaratılan bu belirsizlik, bir stres kaynağıdır.

Damga, strese dolaylı bir biçimde de neden olabilir.

Damgalanmış insanlara karşı gösterilen ayrımcılık, onların hastane, barınma, eğitim ve iş edinme gibi olanaklara ulaşmasındaki zorluklar bunun örnekleridir.

Damgalanmış insanların yaşamları, daha zengin ve statüsü daha yüksek olan insanların yaşamlarına göre daha fazla günlük sıkıntılara ve kronik gerginliklere uğrayabilir.

Damgalanmış insanların toplum tarafından reddedilmesi, yalnızlığa ve toplumsal desteğin azalmasına yol açabilir.

Uzun yıllardır toplumda var olan şizofreniye ilişkin damgalama eğilimi, dışlayıcı ve ayrımcı tutumları ortadan kaldırmak için çabalıyoruz.

Ne zaman biraz olumlu düşünceler ve tutumlar öne çıksa seviniyoruz, mutlu oluyoruz. Ne yazık ki bunlar uzun süreli olmuyor.

Kısa bir süre sonra, yeniden “şizofreni damgası”na çarpıyor ve sendeliyoruz.

Sanki jilet gibi bir sözcük şizofreni..

Duyanı ürpertiyor..

Handiyse kanatıyor, uzaklaştırıyor..

Hastalığın kendisi değil ama onu imleyen sözcük kesiyor, can yakıyor..

Sözcüğü mü değiştirmeli?..

Hayır, çünkü bu kez de o sözcük damga haline gelecek..

Öyleyse sorun sözcük de değil, kuşaktan kuşağa aktarılarak olumsuz ve korkutucu imgeler çağrıştıran, yalan yanlış öğrenilmiş içeriğinde..

Öte yandan toplumun bu olumsuz tutumu şizofreni hastasını da kanatıyor, yaralıyor. İki ucu keskin jilet yani!..

Çocukluğumuzda eski, güzel, tarihi değeri olan gemileri hurdaya çıkarırlar, yok ederlerdi. Bunun ortalıktaki söylemi de “gemileri jilet yapmak” tı..

Şimdi “jiletten gemi yapma” zamanı..

Karpuz kabuğundan değil, jiletten gemi yapmak!..

Zorlu, yorucu, uzun bir iş..

Jilet gibi bir sözcük olan şizofreni sözcüğünü algılayışımızı –mesela- bir “gemi” gibi algıladığımız gün, gemiler özgürce kalkacak limanlardan..

Şizofreniye ilişkin damgalama eğilimi, dışlayıcı ve ayrımcı tutumları ortadan kaldırmak için verdiğimiz mücadelede en değerli araçlarımızdan birisi sanat..

Damgalanmaya karşı sanat,

Damgalanmaya karşı yazın,

Damgalanmaya karşı öykü,

Hepimize kolay gelsin.


Haldun Soygür


Tıklayınız.