Merhabalar,
Annem %100 engelli; görme kaybı, hemodiyaliz, şeker, tansiyon, bel ve ayak bölgelerinde platinler gibi pek çok ciddi sağlık sorunuyla mücadele ediyor. Maalesef yataktan asla kalkamıyor. Pazartesi ve cuma günleri ambulansla diyalize gidiyor; kendisine benden başka refakat edecek kimse yok. Ambulans görevlilerine taşıma sırasında bizzat yardım ediyorum. Taşıma işlemi bittikten sonra bile yapılması gereken pek çok işlem kalıyor; ayakları çok ağrıdığı için özel ve hassas bir şekilde bakımını vs. ayağıyla ve beliyle alakalı düzeltmelerini yapıyorum.
Evde olduğum vakitlerde ise insülin iğneleri, tansiyon ölçümü, yemeği ve diğer tüm günlük rutin sağlık ve kişisel ihtiyaçlarıyla tek başıma ilgileniyorum. Geceleri çalışarak bedelli askerlik ücretini biriktirmeye çalışıyordum; fakat annemin gece de bakıma ihtiyacı olduğu için işi bırakmak zorunda kaldım. Şu an sadece bakım parası ve emekli aylığı ile idare ediyoruz; çok şükür geçiniyoruz ancak askerlik görevim için yanından ayrılmak zorundayım.
Anneme benden başka bakacak kimse yok. Psikolojik olarak da benden ayrılmak istemiyor; her ihtiyacını büyük bir özenle ben giderdiğim için, ben olmayınca ya da tek başına bir yerlere gidince çok acı çekiyor, çoğu işlemi eksik kalıyor veya karışıyor. Bu rutinini bozmak istemiyorum. Askerlik şubesi ile görüştüm, ancak yasada erteleme dışında bir seçenek olmadığını belirttiler. Mecbur gitmek zorundayım ama 6 ay gidersem annem bu duruma dayanamaz ve tek başına yapamaz.
Zar zor para denkleştirip, yeni zam gelmeden bedelli askerliğe başvurmaya razıyım. Ancak kışlaya gitmeden, yani annemden 1 ay bile ayrı kalmadan bu görevimi tamamlama imkânım veya böyle bir hukuki olanak var mıdır? Bu konuda yardımcı olabilecek, yol gösterecek birileri var mı? Nereye müracaat edip derdimi ve durumumu anlatabilirim? Çok zor durumdayım, annem psikolojik olarak çökmüş durumda.
Görüş ve önerileriniz için herkese çok teşekkür ederim.
Annem %100 engelli; görme kaybı, hemodiyaliz, şeker, tansiyon, bel ve ayak bölgelerinde platinler gibi pek çok ciddi sağlık sorunuyla mücadele ediyor. Maalesef yataktan asla kalkamıyor. Pazartesi ve cuma günleri ambulansla diyalize gidiyor; kendisine benden başka refakat edecek kimse yok. Ambulans görevlilerine taşıma sırasında bizzat yardım ediyorum. Taşıma işlemi bittikten sonra bile yapılması gereken pek çok işlem kalıyor; ayakları çok ağrıdığı için özel ve hassas bir şekilde bakımını vs. ayağıyla ve beliyle alakalı düzeltmelerini yapıyorum.
Evde olduğum vakitlerde ise insülin iğneleri, tansiyon ölçümü, yemeği ve diğer tüm günlük rutin sağlık ve kişisel ihtiyaçlarıyla tek başıma ilgileniyorum. Geceleri çalışarak bedelli askerlik ücretini biriktirmeye çalışıyordum; fakat annemin gece de bakıma ihtiyacı olduğu için işi bırakmak zorunda kaldım. Şu an sadece bakım parası ve emekli aylığı ile idare ediyoruz; çok şükür geçiniyoruz ancak askerlik görevim için yanından ayrılmak zorundayım.
Anneme benden başka bakacak kimse yok. Psikolojik olarak da benden ayrılmak istemiyor; her ihtiyacını büyük bir özenle ben giderdiğim için, ben olmayınca ya da tek başına bir yerlere gidince çok acı çekiyor, çoğu işlemi eksik kalıyor veya karışıyor. Bu rutinini bozmak istemiyorum. Askerlik şubesi ile görüştüm, ancak yasada erteleme dışında bir seçenek olmadığını belirttiler. Mecbur gitmek zorundayım ama 6 ay gidersem annem bu duruma dayanamaz ve tek başına yapamaz.
Zar zor para denkleştirip, yeni zam gelmeden bedelli askerliğe başvurmaya razıyım. Ancak kışlaya gitmeden, yani annemden 1 ay bile ayrı kalmadan bu görevimi tamamlama imkânım veya böyle bir hukuki olanak var mıdır? Bu konuda yardımcı olabilecek, yol gösterecek birileri var mı? Nereye müracaat edip derdimi ve durumumu anlatabilirim? Çok zor durumdayım, annem psikolojik olarak çökmüş durumda.
Görüş ve önerileriniz için herkese çok teşekkür ederim.
